Eén jaar Bali

Korte terugblik

Na een jaar Bali is de voorlopig laatste maand aangebroken. Terugkijkend op het afgelopen jaar is het een ontzettend mooi en waardevol jaar geweest. Een jaar die ik me altijd zal blijven herinneren, die een plekje in mijn hart heeft. Een jaar die me zoveel heeft gebracht op zoveel verschillende vlakken. Het is zeker niet altijd makkelijk geweest en ik heb ook zo mijn dipjes gehad. Veel in mijn hoofd, chaos in m’n gedachten, gedachten vs. gevoel. Maar bovenal kan ik wel zeggen dat het een heel fijn jaar was die mij heel veel heeft gebracht.

1 jaar Bali
Uitzicht rijstvelden

Veel Geleerd

Geleerd in de meest concrete vorm door grotendeels buiten te leven en te ontdekken in en met de natuur. Ik voelde me soms net weer een klein kind die spelenderwijs aan het leren was over het leven in de zee en op het strand. Ik heb zeesterren zien bewegen, en ze voelen kromtrekken als je ze oppakt. In principe is het eigenlijk allemaal niet zo anders dan hoe wij in Nederland opgroeien. Ik verzamelde vroeger met mijn beste vriendinnetje pissebedden in de tuin, hier verzamelen de kinderen krabbetjes en zeedieren op het strand en in de zee.

Daarnaast natuurlijk een hele nieuwe taal geprobeerd te leren. Gaandeweg heb ik me steeds beter kunnen redden in het Indonesisch. Kan ik de taal volledig? Nee zeker niet, maar de basis zit er in en in dat wat ik in mijn dagelijks leven hier doe kan ik me daar volledig mee redden.

Ook heb ik veel over mezelf geleerd. Ik ben mezelf tegengekomen, heb over drempels moeten stappen en beren van de weg moeten halen. Ik heb moest leren om te durven vragen. Het Balinese leven is veel meer in het hier en nu en niet in de toekomst, ook dat was weer even schakelen. Ik ben makkelijker en opener geworden. Heb minder moeite met onderwerpen die in Nederland gevoelig liggen, want privacy kennen ze hier niet. Wat in het begin best lastig was. Ze vragen je alles en zeker dingen die je in Nederland niet zomaar aan een vreemde vraagt. Maar ook hier wen je uiteindelijk aan en ga je in mee. Want dat is hoe het hier gaat en als je er tegenin gaat, maak je het jezelf alleen maar lastiger. Het heeft me ook laten zien dat het dus ook echt heel anders kan dan ik gewend ben.

Ik ben flexibeler geworden. Vaker wel dan niet, ging het niet zoals ik vooraf gepland of in gedachten had. Een agenda aan het begin van de week opstellen? Grote kans dat er op maandag alweer geschoven werd. Ik heb leren accepteren dat het gaat zoals het gaat en niet altijd zoals ik dat in mijn hoofd had en dat het ook prima is.

Dieren

In de tropen, met de hele dag de deuren open komt er ook van alles binnen wandelen en krijg ik geregeld (on)gewenst bezoek. De hond van de buren vindt het normaal om over de muur te springen door mijn tuin te wandelen en bij de buren aan de andere kant weer over de muur te klimmen. Ooit al wel eens een hond zien klimmen? Nou op Bali kan het.

Ik heb een gekko als huisdier gehad, in de hoek bovenop de keukenkastjes had hij zijn eigen plekje, helaas heeft hij ook weer besloten om te vertrekken. Tjitjaks leven hier altijd, zie je ergens weer iets wegschieten, grote kans dat het een tjitjak was. Alhoewel, die ene keer was het een muis… Toen heb ik wel eventjes gegild haha. Voor spinnen draai ik m’n hand niet meer om, zelfs voor die hele grote niet meer. Waar ik in het begin er alles aan deed om ze het huis uit te vegen, laat ik ze nu lekker zitten.

gekko

Wat vind ik belangrijk?

Opgegroeid in de Westerse wereld met haar normen & waarden, gebruiken, gewoontes en tradities. Verhuisd naar Bali waar de mensen heel anders in het leven staan. Iets wat me zeker aan het denken heeft gezet. Wat vind ik belangrijk? Welke stukje Nederland is echt onderdeel van mij? Wat zie ik hier op Bali wat ik ook wel heel mooi of belangrijk vind en weer mee kan nemen straks naar Nederland? Want ik heb gemerkt dat het soms ook anders kan en dat dat zeker niet minder is. Sommige dingen ben ik me heel bewust van, maar waarschijnlijk zijn er ook nog heel veel dingen onbewust. En merk ik in Nederland pas hoe anders het weer is.

1 jaar Bali

Vriendschap

Letterlijk afstand nemen van alles wat zo vertrouwd is, heeft me ook aan het denken gezet over vriendschappen. Waarbij sommige vriendschappen juist hechter zijn geworden op afstand. Waarbij je elkaar soms een hele tijd niet spreekt, maar als je elkaar spreekt je voelt dat het goed zit. Ik heb met sommigen juist meer contact gehad dan dat ik in Nederland had. Hoe bijzonder is dat?! In een enkel geval heeft deze letterlijke afstand ook echt afstand gecreëerd in de band en me twijfels gegeven over hoe ik bepaalde vriendschappen weer voort wil zetten in Nederland.

Mooie Tripjes

Met tripjes naar Singapore en Kuala Lumpur heb ik behalve Bali ook weer een klein stukje meer van de wereld gezien. Twee giga steden, in een bepaald opzicht zo hetzelfde, maar ook weer zo anders. Een paar dagen door zo’n stad wandelen en nieuwe dingen ontdekken zijn heel leuk, maar daarna was het ook wel weer heel fijn om terug naar Bali te gaan. Grote steden zijn niet echt mijn ding.

Ook heb ik dit jaar weer een stukje Bali ontdekt, plekjes waar ik nog nooit geweest was. Een regio die ik nog helemaal niet gezien had: Karangasem, Oost-Bali met zowel Amed en Sidemen als uitgangsbasis. Een stukje onontdekt Bali, weinig toerisme en geweldig mooie natuur. Echte aanraders. Maar uiteindelijk ben ik vooral veel in Noord-Bali geweest, want dat was waar ik wilde zijn en wat mijn thuis is.

Kuala Lumpur

Missen

Heb ik Nederland gemist? Nee, eigenlijk geen seconde. Wel heb ik familie en vrienden in Nederland gemist. Bij mooie momenten, maar ook zeker als het wat minder ging. Dan wil je toch graag bij iemand zijn en even een arm om iemand heen kunnen slaan. Op dit soort momenten heb ik ook zeker getwijfeld. Waarom ben ik ook alweer naar de andere kant van de wereld verhuisd, zo ver bij iedereen vandaan. Het is heel fijn dat we in een tijdperk leven waarin we kunnen videobellen, maar dat is toch wel heel anders dan er echt zijn.

Andersom ga ik Bali zeker missen. Dit voelt al heel anders dan weggaan uit Nederland. Er zijn zoveel meer dingen die ik hier ‘achterlaat’ voor mijn gevoel. Een fijne en relaxte cultuur. Alle mensen die zo vriendelijk en dankbaar zijn, ook al ken je ze niet. Het buitenleven, met een heerlijke temperatuur en waar het altijd warm is. Zo maar even naar het strand kunnen. Mijn biologische klok, waarbij ik nooit een wekker hoef te zetten omdat ik altijd uit mezelf tussen 6:00 uur en 6:30 uur wakker word omdat het dan licht wordt. Het eten, met natuurlijk een gegrild visje als mijn favoriet. En ook bovenal hier de mensen.

Palmbomen

Ups, Downs en Twijfels

Het afgelopen jaar is met ups en downs gegaan. Ik heb ontzettend genoten, maar ook heel veel getwijfeld. Waar wil ik nu zijn, maar ook waar wil ik mij echt settelen en mijn leven opbouwen? Ik ben naar Bali gegaan omdat ik dacht dat ik mij hier meer thuis voelde dan in Nederland, maar ben er toch achter komen dat dit het ook niet helemaal is. Wat best veel onrust heeft gegeven. De keuze maken om weer terug naar Nederland te gaan, heeft hierin heel veel rust gegeven.

Alleen, nu het allemaal zo dichtbij komt, zijn er ook zeker weer twijfels. Heb ik wel de juiste keuze gemaakt. Ik weet waarom ik de keuze een half jaar geleden gemaakt heb. En weet ook dat ik het heel eng vond om deze keuze te maken met pas gevolgen in het nieuwe jaar. Ik weet vanuit welke overwegingen, welke angsten en met welke nieuwe uitdagingen. Maar toch weet ik het nu allemaal niet zo zeker meer. Wil ik dit wel echt?

Tweede Familie

Juist in dat laatste half jaar waarin ik meer rust heb ervaren, heb ik ook veel meer mijn plekje hier gevonden. Een eigen ritme opgebouwd, mijn leven hier meer vormgegeven. Meer mensen leren kennen. Een tweede familie erbij gekregen. Mensen die mij hier zo thuis laten voelen. Iemand die letterlijk zei: ‘Wat van mij is, is ook van jou’. Kinderen die ik op heb zien groeien, baby’s die mij herkennen omdat ik bijna dagelijks langskom. Ik mag alleen nog niet helpen met opruimen en schoonmaken, als ik dat doe, wordt alles me uit mijn handen genomen. Een beetje gast blijf ik blijkbaar toch wel.

Zwevend tussen twee werelden

Met Bali als mijn tweede thuis, blijf ik voor mijn gevoel zweven tussen twee werelden. Met op de ene plek al mijn familie en vrienden en de andere plek waar ik zelf zo op mijn plek zit en inmiddels ook een tweede familie heb. Waarbij ik als ik op Bali ben familie en vrienden mis maar als ik in Nederland ben Bali mis. Het hoofdstuk ‘een jaar Bali’ is geschreven, maar het boek is nog zeker niet dicht.

 

Liefs Inske

1 jaar Bali

Korte terugblik

Na een jaar Bali is de voorlopig laatste maand aangebroken. Terugkijkend op het afgelopen jaar is het een ontzettend mooi en waardevol jaar geweest. Een jaar die ik me altijd zal blijven herinneren, die een plekje in mijn hart heeft. Een jaar die me zoveel heeft gebracht op zoveel verschillende vlakken. Het is zeker niet altijd makkelijk geweest en ik heb ook zo mijn dipjes gehad. Veel in mijn hoofd, chaos in m’n gedachten, gedachten vs. gevoel. Maar bovenal kan ik wel zeggen dat het een heel fijn jaar was die mij heel veel heeft gebracht.

1 jaar Bali

Veel Geleerd

Geleerd in de meest concrete vorm door grotendeels buiten te leven en te ontdekken in en met de natuur. Ik voelde me soms net weer een klein kind die spelenderwijs aan het leren was over het leven in de zee en op het strand. Ik heb zeesterren zien bewegen, en ze voelen kromtrekken als je ze oppakt. In principe is het eigenlijk allemaal niet zo anders dan hoe wij in Nederland opgroeien. Ik verzamelde vroeger met mijn beste vriendinnetje pissebedden in de tuin, hier verzamelen de kinderen krabbetjes en zeedieren op het strand en in de zee.

Daarnaast natuurlijk een hele nieuwe taal geprobeerd te leren. Gaandeweg heb ik me steeds beter kunnen redden in het Indonesisch. Kan ik de taal volledig? Nee zeker niet, maar de basis zit erin en in dat wat ik in mijn dagelijks leven hier doe kan ik me daar volledig mee redden.

Ook heb ik veel over mezelf geleerd. Ik ben mezelf tegengekomen, heb over drempels moeten stappen en beren van de weg moeten halen. Ik heb moest leren om te durven vragen. Het Balinese leven is veel meer in het hier en nu en niet in de toekomst, ook dat was weer even schakelen. Ik ben makkelijker en opener geworden. Heb minder moeite met onderwerpen die in Nederland gevoelig liggen, want privacy kennen ze hier niet. Wat in het begin best lastig was. Ze vragen je alles en zeker dingen die je in Nederland niet zomaar aan een vreemde vraagt. Maar ook hier wen je uiteindelijk aan en ga je in mee. Want dat is hoe het hier gaat en als je er tegenin gaat, maak je het jezelf alleen maar lastiger. Het heeft me ook laten zien dat het dus ook echt heel anders kan dan ik gewend ben.

Ik ben flexibeler geworden. Vaker wel dan niet, ging het niet zoals ik vooraf gepland of in gedachten had. Een agenda aan het begin van de week opstellen? Grote kans dat er op maandag alweer geschoven werd. Ik heb leren accepteren dat het gaat zoals het gaat en niet altijd zoals ik dat in mijn hoofd had en dat het ook prima is.

Uitzicht rijstvelden

Dieren

In de tropen, met de hele dag de deuren open komt er ook van alles binnen wandelen en krijg ik geregeld (on)gewenst bezoek. De hond van de buren vindt het normaal om over de muur te springen door mijn tuin te wandelen en bij de buren aan de andere kant weer over de muur te klimmen. Ooit al wel eens een hond zien klimmen? Nou op Bali kan het.

Ik heb een gekko als huisdier gehad, in de hoek bovenop de keukenkastjes had hij zijn eigen plekje, helaas heeft hij ook weer besloten om te vertrekken. Tjitjaks leven hier altijd, zie je ergens weer iets wegschieten, grote kans dat het een tjitjak was. Alhoewel, die ene keer was het een muis… Toen heb ik wel eventjes gegild haha. Voor spinnen draai ik m’n hand niet meer om, zelfs voor die hele grote niet meer. Waar ik in het begin er alles aan deed om ze het huis uit te vegen, laat ik ze nu lekker zitten.

gekko

Wat vind ik belangrijk?

Opgegroeid in de Westerse wereld met haar normen & waarden, gebruiken, gewoontes en tradities. Verhuisd naar Bali waar de mensen heel anders in het leven staan. Iets wat me zeker aan het denken heeft gezet. Wat vind ik belangrijk? Welke stukje Nederland is echt onderdeel van mij? Wat zie ik hier op Bali wat ik ook wel heel mooi of belangrijk vind en weer mee kan nemen straks naar Nederland? Want ik heb gemerkt dat het soms ook anders kan en dat dat zeker niet minder is. Sommige dingen ben ik me heel bewust van, maar waarschijnlijk zijn er ook nog heel veel dingen onbewust. En merk ik in Nederland pas hoe anders het weer is.

Vriendschap

Letterlijk afstand nemen van alles wat zo vertrouwd is, heeft me ook aan het denken gezet over vriendschappen. Waarbij sommige vriendschappen juist hechter zijn geworden op afstand. Waarbij je elkaar soms een hele tijd niet spreekt, maar als je elkaar spreekt je voelt dat het goed zit. Ik heb met sommigen juist meer contact gehad dan dat ik in Nederland had. Hoe bijzonder is dat?! In een enkel geval heeft deze letterlijke afstand ook echt afstand gecreëerd in de band en me twijfels gegeven over hoe ik bepaalde vriendschappen weer voort wil zetten in Nederland.

1 jaar Bali

Mooie tripjes

Met tripjes naar Singapore en Kuala Lumpur heb ik behalve Bali ook weer een klein stukje meer van de wereld gezien. Twee giga steden, in een bepaald opzicht zo hetzelfde, maar ook weer zo anders. Een paar dagen door zo’n stad wandelen en nieuwe dingen ontdekken zijn heel leuk, maar daarna was het ook wel weer heel fijn om terug naar Bali te gaan. Grote steden zijn niet echt mijn ding.

Ook heb ik dit jaar weer een stukje Bali ontdekt, plekjes waar ik nog nooit geweest was. Een regio die ik nog helemaal niet gezien had: Karangasem, Oost-Bali met zowel Amed en Sidemen als uitgangsbasis. Een stukje onontdekt Bali, weinig toerisme en geweldig mooie natuur. Echte aanraders. Maar uiteindelijk ben ik vooral veel in Noord-Bali geweest, want dat was waar ik wilde zijn en wat mijn thuis is.

Kuala Lumpur

Missen

Heb ik Nederland gemist? Nee, eigenlijk geen seconde. Wel heb ik familie en vrienden in Nederland gemist. Bij mooie momenten, maar ook zeker als het wat minder ging. Dan wil je toch graag bij iemand zijn en even een arm om iemand heen kunnen slaan. Op dit soort momenten heb ik ook zeker getwijfeld. Waarom ben ik ook alweer naar de andere kant van de wereld verhuisd, zo ver bij iedereen vandaan. Het is heel fijn dat we in een tijdperk leven waarin we kunnen videobellen, maar dat is toch wel heel anders dan er echt zijn.

Andersom ga ik Bali zeker missen. Dit voelt al heel anders dan weggaan uit Nederland. Er zijn zoveel meer dingen die ik hier ‘achterlaat’ voor mijn gevoel. Een fijne en relaxte cultuur. Alle mensen die zo vriendelijk en dankbaar zijn, ook al ken je ze niet. Het buitenleven, met een heerlijke temperatuur en waar het altijd warm is. Zo maar even naar het strand kunnen. Mijn biologische klok, waarbij ik nooit een wekker hoef te zetten omdat ik altijd uit mezelf tussen 6:00 uur en 6:30 uur wakker word omdat het dan licht wordt. Het eten, met natuurlijk een gegrild visje als mijn favoriet. En ook bovenal hier de mensen.

Palmbomen

Ups, downs & twijfels

Het afgelopen jaar is met ups en downs gegaan. Ik heb ontzettend genoten, maar ook heel veel getwijfeld. Waar wil ik nu zijn, maar ook waar wil ik mij echt settelen en mijn leven opbouwen? Ik ben naar Bali gegaan omdat ik dacht dat ik mij hier meer thuis voelde dan in Nederland, maar ben er toch achter komen dat dit het ook niet helemaal is. Wat best veel onrust heeft gegeven. De keuze maken om weer terug naar Nederland te gaan, heeft hierin heel veel rust gegeven.

Alleen, nu het allemaal zo dichtbij komt, zijn er ook zeker weer twijfels. Heb ik wel de juiste keuze gemaakt. Ik weet waarom ik de keuze een half jaar geleden gemaakt heb. En weet ook dat ik het heel eng vond om deze keuze te maken met pas gevolgen in het nieuwe jaar. Ik weet vanuit welke overwegingen, welke angsten en met welke nieuwe uitdagingen. Maar toch weet ik het nu allemaal niet zo zeker meer. Wil ik dit wel echt?

Tweede familie

Juist in dat laatste half jaar waarin ik meer rust heb ervaren, heb ik ook veel meer mijn plekje hier gevonden. Een eigen ritme opgebouwd, mijn leven hier meer vormgegeven. Meer mensen leren kennen. Een tweede familie erbij gekregen. Mensen die mij hier zo thuis laten voelen. Iemand die letterlijk zei: ‘Wat van mij is, is ook van jou’. Kinderen die ik op heb zien groeien, baby’s die mij herkennen omdat ik bijna dagelijks langskom. Ik mag alleen nog niet helpen met opruimen en schoonmaken, als ik dat doe, wordt alles me uit mijn handen genomen. Een beetje gast blijf ik blijkbaar toch wel.

1 jaar Bali

Zwevend tussen twee werelden

Met Bali als mijn tweede thuis, blijf ik voor mijn gevoel zweven tussen twee werelden. Met op de ene plek al mijn familie en vrienden en de andere plek waar ik zelf zo op mijn plek zit en inmiddels ook een tweede familie heb. Waarbij ik als ik op Bali ben familie en vrienden mis maar als ik in Nederland ben Bali mis. Het hoofdstuk ‘een jaar Bali’ is geschreven, maar het boek is nog zeker niet dicht.

Liefs Inske

3 Comments

  1. Ellen Arentsen

    Lieve Inske, wat een mooie woorden, een jaar Bali.
    Volg je hart,je droom.
    Goede reis naar huis en succes in de toekomst.
    Lieve groet,Ellen Arentsen.

    Reply
  2. Ellen Arentsen

    Lieve Inske, wat een mooie woorden, een jaar Bali.
    Volg je hart,je droom.
    Goede reis naar huis en succes in de toekomst.
    Lieve groet,Ellen Arentsen.

    Reply
  3. Ineke Lieste

    Inske wat hebben je avontuur ‘ warm’ verwoord. Wens je heel veel geluk en plezier met je nieuwe uitdaging in Nederland en nog een mooie tijd met je zus .

    Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees hier ook mijn andere blogs

De Feestdagen op Bali

De Feestdagen op Bali

De Feestdagen op Bali Geen kou, geen sneeuw, geen korte donkere dagen. Niet met een kop thee en een dekentje op de bank. Geen plannen met de feestdagen die al maandenlang vooruit gepland staan. Geen tweede, derde of zelfs vierde kerstdag. Maar...

read more
Nieuwe avonturen in 2024

Nieuwe avonturen in 2024

Nieuwe avonturen Na de verhuizing naar Bali in 2023 belooft ook 2024 weer vol nieuwe avonturen te zitten. Mijn Bali avontuur komt namelijk tot een eind en ik kom weer terug naar Nederland.Onrust De keus heb ik een tijdje geleden al gemaakt. Een...

read more
Wie het kleine niet eert … – Dankbaarheid op Bali

Wie het kleine niet eert … – Dankbaarheid op Bali

Wie het kleine niet eert ... Als je het mij vraagt, heb ik nog nooit zulke vriendelijke, behulpzame, gastvrije en dankbare mensen gezien als de Balinezen. Hoe zij elke keer weer zo blij zijn met voor ons westerse mensen zulke kleine dingen. Dat zij...

read more